charakter


charakter
charakter {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż I, D. -u, Mc. charaktererze {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zespół właściwych danej osobie lub grupie osób cech psychicznych, wyrażających się w typowych, przewidywalnych dla niej formach postępowania, sposobie bycia, usposobieniu i postawie etycznej': {{/stl_7}}{{stl_10}}Cechy charakteru. Mieć dobry, zły, słaby, trudny, konfliktowy, spokojny, gwałtowny, zrównoważony, chwiejny, egzaltowany charakter. Charakter osoby, zbiorowości, narodu. Odznaczać się stałością, zmiennością, siłą, niedojrzałością{{/stl_10}}{{stl_10}} charakteru. Niezgodność charakterów małżonków. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'siła moralna, pozytywne cechy moralne i in. człowieka wysoko cenione społecznie (np. bezkompromisowość, odwaga, prawość itp.) ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Człowiek obdarzony charakterem. Wymagać od współpracowników, podwładnych charakteru. Podziwiać czyjś charakter, siłę charakteru. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'ogół cech właściwych jakiemuś organizmowi, rzeczy, zjawisku, decydujących o ich indywidualnej naturze; postać, forma, wygląd': {{/stl_7}}{{stl_10}}Oficjalny, prywatny charakter wizyty. Górski charakter terenu. Mecz o charakterze towarzyskim. Urzędowy, osobisty charakter wystąpienia. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_7}}'przeznaczenie, funkcja, rola kogoś lub czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Szpiegowski charakter misji. Pytanie o charakter dotychczasowego zatrudnienia (w ankiecie personalnej) . Pracować w charakterze nocnego stróża. Charakter ozdobny, użytkowy jakiegoś przedmiotu. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}5. {{/stl_12}}{{stl_8}}lit. {{/stl_8}}{{stl_7}}'silnie zindywidualizowana postać literacka (przeciwieństwo typu), określona przez zestaw wyrazistych cech osobowości, współgrający z nimi zbiór norm etycznych, zasad postępowania i nawyków, podporządkowanych zwykle jakiejś dominującej{{/stl_7}}{{stl_7}} właściwości psychicznego lub moralnego portretu bohatera': {{/stl_7}}{{stl_10}}Charakter statyczny, dynamiczny. Wyraziste charaktery w powieści. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}6. {{/stl_12}}{{stl_7}}'indywidualny sposób, styl pisania ręcznego (w odniesieniu do jego wyglądu) ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Charakter pisma. Wyrobiony, niedbały, prosty, pochyły charakter. Coś napisane nieczytelnym charakterem. <gr.>{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}z charakterem; czarny charakter; mieć charakter; mieć charakter w nogach; w charakterze; zdrowie [charakter] ze stali {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • Charakter — Sm wesentliche Eigenschaft std. (13. Jh., Bedeutung 17. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus frz. caractère, dieses aus l. c(h)aractēr, aus gr. charaktḗr, einer Ableitung von gr. charássein einritzen, prägen , also eigentlich Prägung . Das Wort hat… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • Charakter — [Aufbauwortschatz (Rating 1500 3200)] Auch: • Persönlichkeit Bsp.: • Sie hat Charakter. • Sie ist dort eine bekannte Persönlichkeit …   Deutsch Wörterbuch

  • Charakter — (gr.), 1) ein durch Schneiden, Hauen od. Eindrücken festen Stoffen (Holz, Steine, Metalle) ertheiltes Gepräg etc.; 2) jede Figur od. Zeichen, so fern sie zum Merkmal dient; daher z.B. Buchstaben Ch e genannt werden u. Character regius das den… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Charakter [1] — Charakter (griech.), ursprünglich ein eingegrabenes oder eingeprägtes Zeichen (Kennzeichen), dann im allgemeinen das bleibende Gepräge, die dauernde, in allen einzelnen Äußerungsformen und Wirkungen hervortretende Eigentümlichkeit eines Dinges,… …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Charakter [2] — Charakter, soviel wie Titel, Rang. Bei Verleihung eines militärischen Charakters erhält der Betreffende Titel, Abzeichen und Rechte des Ranges, ohne besondere Befugnisse und Pflichten zu übernehmen …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Charakter — (grch.), Zeichen, Gepräge, Schriftzeichen; die Eigenart, der Inbegriff der hervorstechenden Merkmale eines Dinges oder einer Person, die eigentümliche selbsterworbene feste Richtung des Willens; auch s.v.w. Titel, Würde. Charakterisieren, die… …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Charakter — Charakter, griech., ursprüngl. Einschnitt, Gepräge, Schriftzeichen; sodann eigenthümliches Merkmal eines Gegenstandes, davon charakterisiren, solche Merkmale angeben, charakteristisch, ein derartiges Merkmal und Charakteristik, die… …   Herders Conversations-Lexikon

  • Charakter — »individuelles Gepräge, Eigenart, Gesamtheit der wesensbestimmenden Züge; Mensch mit bestimmten ausgeprägten Wesenszügen; Schriftzeichen«: Das Wort wurde bereits in mhd. Zeit (mhd. karacter) aus lat. character »eingebranntes Zeichen;… …   Das Herkunftswörterbuch

  • Charakter — Individuum; Mensch; Subjekt; Person; Typ (umgangssprachlich); Persönlichkeit; Einzelwesen; Wesensart; Naturell; Gemütsart; Eigenart; …   Universal-Lexikon

  • charakter — m IV, D. u, Ms. charaktererze; lm M. y 1. «właściwy danemu człowiekowi zespół względnie stałych podstawowych cech psychicznych, określających jego stosunek do rzeczywistości, motywację jego czynów i przyjmowany system wartości oraz wynikające… …   Słownik języka polskiego